و احترام شاه عباس كبير زانو زده‌اند . ( گنبد و كاشىكارى ) مساجد كوچك آن پيرامون بر زمينهء شفق سرخ غروب به چشم مىآمد . در غرب اينجا ، در اواسط خيابان چهارباغ ، مدرسهء عالى دينى به همين نام هست . « 1 » تركيب آب زلال ، گياه و گل‌ها در كنار مرمر و كاشىهاى اين ساختمان همچون طرح و تركيب نقش و رنگ مينياتور زيبا . گيراست . پل كهنهء شگفتىبرانگيز از عجايب اصفهان ، جز اين عمارت‌ها ، پل اللّه‌وردى خان است . درازاى اين پل سيصدوپنجاه متر و پهناى سنگ‌فرش شدهء آن بيست‌وهشت متر است . اين پل سه طبقه است ، و هر طبقه راهى براى گذر دارد . مقابل دهنهء پل دروازهء بزرگى مانند سردر مسجد سر به آسمان كشيده است . از خيابان چهارباغ كه يكراست به سوى زاينده‌رود برويم ، به اين دروازه مىرسيم . در طول اين پل كه مىگذريم ، در هر دو سو ، گذر سرپوشيده مىبينيم كه چشمه‌هايى بالايى پل است ، با پايه‌هايى كه به طاق‌هاى ضربى و قوسى مىرسد ، كه از يك‌سو به گذر ميان پل مىنگرد و از سوى ديگر مشرف به رودخانه است . در مسير اين پل به شاه‌نشين‌هايى مىرسيم كه با پرده‌هاى نقاشى ديوارى زينت يافته است « 2 » . پلگانى به طبقهء بالاى پل مىرود ،

--> ( 1 ) . نويسندهء سفرنامه ، با حروف هجائى ژاپنى ، « دانشگاه حسين » نوشته ، كه بايد مدرسهء چهارباغ ، از آثار روزگار شاه سلطان حسين صفوى ، يا مدرسهء شاه سلطان حسين مراد باشد . ( 2 ) . در اينجا وصف پل اللّه‌وردى خان و آب‌بند خواجو درهم شده است . شرح دقيق اين دو پل را در تأليف هانرى استيرلن مىخوانيم : « پل اللّه‌وردى خان يا سىوسه پل كه به وسيلهء شاه عباس اول ساخته شد 295 متر طول دارد و كف آن به عرض 75 / 13 متر به سه بخش تقسيم شده است : گذرگاه مركزى مخصوص وسايل نقليه است و دو گذرگاه جانبى كه زير طاق‌نماها قرار دارد ويژهء پياده‌روها است . . . پل آب‌بند خواجو را شاه عباس دوم ساخته است . اين سازه ، روى پايه‌اى سنگى ساخته شده كه به كمك آن مىتوان . . . رودخانه را با دريچه‌هايى كنترل كرد . با اين -